توجه ساخت و بر آنها كه از بركت نيروى اسلام سرمايهء فراوان اندوخته بودند مانند طلحه و زبير خرده گرفت و بيت المال را ميان همهء مسلمانان از هر نژادى و يا هر مقامى برابر توزيع كرد و همين اصل زندگى و كار براى همه كه اساس اقتصاد اسلامى است براى مسلمانان آن روز قابل تحمل نبود و لذا در حكومت او اخلال كردند تا او را شهيد نمودند . 4 - در ذيل حديث 5 مىفرمايد : « ثم أطلق اللَّه لسانهم ببعض الحق » در اين ميان جمعى اظهار حق كنند و گر چه به دل باور ندارند و اين جمع منافقانند كه ثمرهء وجود آنها حفظ حق و دفاع از اولياء خدا است و شايد اين جمله اشاره به نهضت‌ها و شورش‌هاى ضد حكومت جور بنى اميّه و بنى عباس باشد كه سردمداران بعضى از آنها گر چه به حقيقت مذهب بىعقيده بودند ولى چون بوسيلهء آنها از ائمهء حق و پيروان آنها دفاع مىشد وجود آنها اين مصلحت ضمنى را داشت كه اگر نبودند خدا در روى زمين پرستيده نمىشد و فساد حكومتهاى جائر پايه و اساس اسلام را ويران مىكرد . از نهايه - يعنى دعاى آنان فرا گيرد هر كه دنبال آنها است ، مقصود اين است كه به آنها احاطه مىكند و آنها را از شرّ دشمنان باز مىدارد و نگه مىدارد - نقل از مجلسى ( ره ) . من مىگويم : ظاهراً مقصود اين است كه دعوت اسلامى از جامعهء مسلمانان همه كسانى كه در جبههء مخالف آنها باشد فرا مىگيرد و بر مخالفان اسلام غلبه مىكنند و اين بيان از پيغمبر مطابق مضمون آيه است كه مىفرمايد : « لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ » و به اين معنى مناسب‌تر است كه علت جملهء سابق ذكر شود و مقصود اين است كه تو به جامعهء مسلمانان بچسب و از آن دست مكش زيرا ديگران هم دير يا زود بدان خواهند پيوست و دعوت اسلامى ديگران را هم فرا خواهد گرفت و پايگاه ثابت و بر جاى بشريت همان جامعهء مسلمانى است و لفظ دعوت هم با اين معنى مناسب‌تر است بلكه كلمهء